Αμόκ – Οι σατανικές ελίτ της Δύσης κυβερνούν τον πλανήτη – Η Ρωσία θα τσακίσει το πάρτι των βαμπίρ
Ο Alexander Dugin υποστηρίζει ότι η δημοσιοποίηση των αρχείων Epstein δεν αποτελεί απλώς πολιτικό σκάνδαλο, αλλά γεγονός ιστορικής κλίμακας που αποκαλύπτει την πλήρη ηθική, ιδεολογική και πνευματική κατάρρευση της Δύσης
Τη στιγμή που ο πλανήτης βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση σοκ μετά τις φρικιαστικές αποκαλύψεις γύρω από την υπόθεση Epstein, ο διάσημος Ρώσος φιλόσοφος Alexander Dugin επιτίθεται με σφοδρότητα στη Δύση, θεωρώντας ότι οι πρόσφατες αποκαλύψεις σηματοδοτούν ένα σημείο χωρίς επιστροφή.
Κατά την άποψή του, δεν πρόκειται για ένα ακόμη σκάνδαλο εξουσίας αλλά για ένα γεγονός που αλλάζει ριζικά την ίδια τη δομή της παγκόσμιας πραγματικότητας.
Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά:
«Αυτό δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο… Αυτό είναι κατάρρευση, πραγματική κατάρρευση ολόκληρου του δυτικού κόσμου».
Στην ανάλυσή του, η σημασία των αποκαλύψεων δεν περιορίζεται σε πολιτικές ευθύνες ή ποινικές υποθέσεις.
Αντίθετα, τις αντιμετωπίζει ως ιστορικό γεγονός ανάλογο με κατάρρευση πολιτισμού. Για τον ίδιο, αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι απλώς διαφθορά, αλλά η αποδόμηση των ίδιων των θεμελίων πάνω στα οποία χτίστηκε η σύγχρονη δυτική ιδέα της προόδου, της ηθικής και της δημοκρατίας.
Κατά τη δική του ερμηνεία, η κρίση δεν είναι επιφανειακή αλλά δομική: αφορά την ίδια την ταυτότητα του δυτικού κόσμου.
Η Δύση ως ενιαίο σύστημα εξουσίας
Στη σκέψη του Dugin, η Δύση δεν λειτουργεί απλώς ως γεωγραφικός ή πολιτικός χώρος, αλλά ως ενιαίο πολιτισμικό σύστημα με κοινή ιδεολογία και μηχανισμούς ισχύος.
Οι αποκαλύψεις, όπως τις ερμηνεύει, έφεραν στο φως το εσωτερικό αυτού του συστήματος.
Σύμφωνα με την προσέγγισή του, πρόκειται για ένα δίκτυο που διαπερνά κυβερνήσεις, οικονομία, πολιτισμό, επιστήμη, μέσα ενημέρωσης και τεχνολογία:
«Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η Δύση αντιπροσώπευε ένα σύστημα διαβολικού πολιτισμού… στο κέντρο του οποίου βρίσκονται σατανιστικές κανιβαλιστικές σέκτες», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Αυτό σημαίνει κατά τον ίδιο ότι η κρίση δεν αφορά επιμέρους πρόσωπα αλλά το σύνολο του μοντέλου εξουσίας.
Η βασική του θέση είναι ότι το δυτικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να παρουσιαστεί ως φορέας ορθολογισμού, προόδου ή ηθικής ανωτερότητας.
Αντίθετα, εμφανίζεται ως μηχανισμός συγκεντρωμένης δύναμης που λειτουργεί μέσα από κλειστές και αδιαφανείς δομές.
Ο Ρώσος φιλόσοφος, Alexander Dugin
Η ελίτ ως κλειστός μηχανισμός αναπαραγωγής ισχύος
Ένα κεντρικό σημείο της ανάλυσής του είναι ότι η παγκόσμια ελίτ δεν αποτελεί απλώς κοινωνική τάξη αλλά σχεδόν αυτόνομο σύστημα.
Κατά τον Dugin, πρόκειται για δομή που αναπαράγει τον εαυτό της, προστατεύει τα μέλη της και διατηρεί ισχύ ανεξάρτητα από πολιτικές αλλαγές.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της ανάλυσής του είναι η θέση ότι αυτό που θεωρούνταν περιθωριακή πρακτική εμφανίζεται ως θεσμικό στοιχείο εξουσίας:
«Νομίζαμε ότι ο σατανισμός είναι περιθωριακό φαινόμενο τρελών ανθρώπων. Αλλά αποδεικνύεται ότι είναι η εκκλησία του κατεστημένου της δυτικής πολιτικής ελίτ».
Αυτό σημαίνει ότι εκλογές, κυβερνήσεις και ιδεολογικές διαφορές έχουν περιορισμένη σημασία, καθώς οι πραγματικοί μηχανισμοί εξουσίας λειτουργούν βαθύτερα και ανεξάρτητα από τις δημόσιες διαδικασίες.
Με αυτή τη λογική, η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε επιφανειακό φαινόμενο, ενώ οι πραγματικές αποφάσεις λαμβάνονται σε επίπεδα που δεν είναι ορατά στους πολίτες.
Η κρίση νομιμοποίησης των θεσμών
Ο Dugin δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της νομιμοποίησης. Υποστηρίζει ότι το δυτικό σύστημα βασιζόταν επί δεκαετίες σε μια εικόνα ηθικής ανωτερότητας και θεσμικής αξιοπιστίας.
Αν αυτή η εικόνα καταρρεύσει, τότε καταρρέει και η ίδια η δυνατότητα άσκησης εξουσίας.
Στο πλαίσιο αυτό, η κρίση δεν είναι μόνο πολιτική αλλά υπαρξιακή: αφορά την εμπιστοσύνη των κοινωνιών προς τους θεσμούς που τις κυβερνούν.
Κατά τον ίδιο, όταν οι κοινωνίες παύουν να πιστεύουν στη νομιμότητα των θεσμών, το σύστημα μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί μόνο μέσω φόβου, ελέγχου ή συνήθειας.
Η κοινωνία ανάμεσα στη γνώση και την αδυναμία δράσης
Ένα από τα πιο δραματικά στοιχεία της ανάλυσής του είναι η εικόνα κοινωνιών που γνωρίζουν αλλά δεν μπορούν να αντιδράσουν.
Ο Dugin περιγράφει μια κατάσταση μαζικής συνειδητοποίησης χωρίς αντίστοιχη πολιτική δύναμη.
Κατά την ερμηνεία του, οι σύγχρονες κοινωνίες είναι βαθιά ενσωματωμένες σε συστήματα κατανάλωσης, τεχνολογίας και πολιτισμικών προτύπων που τις καθιστούν εξαρτημένες από τις ίδιες τις δομές που καταγγέλλουν.
Έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο: όσο περισσότερα αποκαλύπτονται, τόσο λιγότερο φαίνεται δυνατό να αλλάξει κάτι.
Η μεταφυσική ερμηνεία της πολιτικής
Σε αυτό το σημείο, η σκέψη του Dugin αποκτά καθαρά φιλοσοφική διάσταση. Υποστηρίζει ότι τα γεγονότα δεν μπορούν πλέον να ερμηνευθούν με όρους οικονομικών συμφερόντων ή γεωπολιτικής ισορροπίας.
Κατά την άποψή του, η ιστορία εισέρχεται σε φάση όπου οι πνευματικές και θρησκευτικές κατηγορίες γίνονται αναγκαίες για την κατανόηση της πολιτικής πραγματικότητας.
Με άλλα λόγια, η πολιτική μετατρέπεται σε πεδίο κοσμολογικής σύγκρουσης αξιών, νοημάτων και κοσμοθεωριών.
Από αυτή την αφετηρία, ο Dugin προχωρά σε ένα φιλοσοφικό – και θεολογικό – συμπέρασμα.
«Αν ο σατανισμός είναι πραγματικός… τότε τίθεται το ερώτημα: υπάρχει ο Σατανάς;»
Η πιθανότητα συστημικής διάλυσης
Ο Dugin θεωρεί ότι όταν ένα σύστημα χάνει ταυτόχρονα ηθική νομιμοποίηση, θεσμική σταθερότητα και ιδεολογική συνοχή, τότε εισέρχεται σε φάση επιταχυνόμενης αποσύνθεσης.
Σε αυτή τη φάση, οι αντιδράσεις των ελίτ μπορεί να γίνουν απρόβλεπτες, καθώς η διατήρηση της ισχύος γίνεται πρωταρχικός στόχος.
Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυσή του, αυξάνει τον κίνδυνο παγκόσμιων συγκρούσεων ή ριζικών γεωπολιτικών μεταβολών.
Ο κόσμος μετά την «αποκάλυψη»
Για τον Dugin, το βασικό ερώτημα δεν είναι τι αποκαλύφθηκε αλλά τι θα ακολουθήσει.
Υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική μετάβαση, όπου το παλιό μοντέλο παγκόσμιας τάξης χάνει τη συνοχή του χωρίς να έχει εμφανιστεί ακόμη νέο.
Αυτό δημιουργεί περίοδο βαθιάς αβεβαιότητας, στην οποία νέες μορφές εξουσίας, νέες ιδεολογίες και νέες γεωπολιτικές δομές θα αναδυθούν.
«Το βαμπιρικό πάρτι εκτέθηκε στο φως»
Αναφερόμενος σε παλαιότερη δήλωση του Vladimir Putin, ότι «ο χορός των βαμπίρ τελειώνει», ο Dugin θεωρεί ότι οι αποκαλύψεις δείχνουν πως οι μηχανισμοί εξουσίας εκτέθηκαν δημόσια.
Ωστόσο, επιμένει ότι η ιστορική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί.
Η έκθεση, κατά τη δική του οπτική, είναι μόνο το πρώτο στάδιο μιας ευρύτερης αναδιάταξης του παγκόσμιου συστήματος.
Μια ιστορική ρήξη
Στην πιο δραματική του διατύπωση, ο Dugin υποστηρίζει ότι ολόκληρη η πορεία της σύγχρονης Δύσης οδηγεί σε ένα ενιαίο σημείο κρίσης, όπου η πολιτική, η τεχνολογία, η οικονομία και ο πολιτισμός συγκλίνουν σε μια κοινή κατάληξη:
«Όλοι οι δρόμοι δεν οδηγούν στη Ρώμη – οδηγούν στο νησί Epstein».
Για τον ίδιο, η εποχή της δυτικής παγκόσμιας κυριαρχίας φτάνει στο τέλος της και ανοίγει μια περίοδος βαθιάς ανασύνθεσης της παγκόσμιας τάξης.
Η ιστορία, όπως την αντιλαμβάνεται, εισέρχεται σε μια νέα φάση – πιο ασταθή, πιο επικίνδυνη και πιο απρόβλεπτη από οποιαδήποτε άλλη στη σύγχρονη εποχή.
Και καταλήγει με μια μεταφυσική προτροπή:
«Δεν χρειάζεται να πάμε εκεί (στο νησί του Epstein). Πρέπει να το καταστρέψουμε, συμβολικά και μεταφυσικά».
www.bankingnews.gr
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
