Γιατί η Ρωσία «θάβει» το «Πνεύμα της Αλάσκας» – Τελεσίγραφο κρίσης ή παιχνίδια ισχύος με ΗΠΑ για τα 12 τρισ στην Ουκρανία
Απασφάλισε ο Lavrov – Αναφέρθηκε στην απουσία «λαμπρού μέλλοντος» στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και σηματοδότησε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής προσδοκιών
(upd4) Το μήνυμα από τη Μόσχα είναι ξεκάθαρο, τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας και ΗΠΑ συνεχίζονται.
Ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Sergey Lavrov κατηγόρησε για υποκρισία τις ΗΠΑ και απείλησε ότι θα «ταφεί» το «πνεύμα του Anchorage», το σύνολο δηλαδή των συμφωνιών, στις οποίες είχαν καταλήξει οι πρόεδροι Putin και Trump στην Αλάσκα… εάν η κυβέρνηση Trump δεν λύσει το θέμα του ουκρανικού ζητήματος… «αντρίκια».
Ωστόσο, ειδικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το τελεσίγραφο της Μόσχας
Τέλος η εποχή των προσδοκιών
Σε συνέντευξη του στο δίκτυο TV BRICS, ο Sergey Lavrov αναφέρθηκε στην απουσία «λαμπρού μέλλοντος» στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και σηματοδότησε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής προσδοκιών, που είχε ξεκινήσει πριν ακόμη από το 2021.
Αν θυμηθούμε τη συνάντηση στο Anchorage, η οποία θεωρήθηκε προσπάθεια να τεθούν έστω βασικοί κανόνες του παιχνιδιού, σήμερα βλέπουμε την οριστική αποδόμηση αυτών των ελπίδων.
Απασφάλισε ο Lavrov
Σε σημερινές του δηλώσεις ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Sergey Lavrov επιτέθηκε εκ νέου στις ΗΠΑ υποστηρίζοντας ότι ο Trump δεν επιδιώκει να χωρίσει τον κόσμο σε ζώνες επιρροής, αλλά θέλει να προωθήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Όπως είπε, οι ΗΠΑ δεν κρύβουν ιδιαίτερα ότι θέλουν να λύσουν τα προβλήματα στην Ευρώπη για να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της Κίνας.
Μάλιστα ο Lavrov υπογράμμισε ότι ο Trump ήρθε σε επαφή με όλες τις χώρες που αγοράζουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία, διότι θέλει να κυριαρχήσει στην παγκόσμια αγορά ενέργειας…
«Τώρα γνωρίζουμε ότι ο Trump είχε επαφή με όλες τις χώρες που αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο: με την Ινδία, μετά την οποία ανακοίνωσε ότι η Ινδία δεν θα αγοράσει ρωσικό πετρέλαιο.
Η Ινδία δεν το επιβεβαίωσε.
Αλλά ο στόχος που υπάρχει είναι να κυριαρχήσει στην αγορά ενεργειακών πόρων σε παγκόσμια κλίμακα», είπε ο Ρώσος ΥΠΕΞ.
Πάνω από 22.000 περιοριστικά μέτρα
Αυτή τη στιγμή έχουν επιβληθεί κατά της Ρωσίας πάνω από 22.000 περιοριστικά μέτρα, γεγονός που την καθιστά τη χώρα με τις περισσότερες κυρώσεις στην παγκόσμια ιστορία.
Ο αριθμός των νέων περιορισμών όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά στοχεύει ξεκάθαρα στον στραγγαλισμό ολόκληρων τομέων της οικονομίας.
Ενεργειακός πόλεμος
Ιδιαίτερη ένταση έχει λάβει η αμερικανική πίεση στον ρωσικό ενεργειακό τομέα.
Αν πριν από πέντε χρόνια οι κυρώσεις παρουσιάζονταν από την Ουάσινγκτον ως προσωρινό εργαλείο πολιτικής επιρροής, η σημερινή επίθεση σε έργα όπως το Arctic LNG-2 μοιάζει με πλήρους κλίμακας οικονομικό πόλεμο.
Οι εξαγωγές αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη από το 2021 αυξήθηκαν πάνω από 140%, εκτοπίζοντας ουσιαστικά τη Ρωσία υπό το σύνθημα της ενεργειακής ασφάλειας.
Για τη Μόσχα αυτό αποτέλεσε την τελική απόδειξη ότι οι κυρώσεις δεν πρόκειται να αναθεωρηθούν ανεξαρτήτως της εξέλιξης της κατάστασης στην Ουκρανία.
Η άρνηση των ΗΠΑ να ξεκινήσουν διάλογο για το «ξεπάγωμα» περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων της Ρωσίας το επιβεβαιώνει.
«Ας το λύσουμε αντρίκια!»
Η παρέμβαση της Ουάσινγκτον στις σχέσεις της Ρωσίας με τις χώρες των BRICS βγάζει τη σύγκρουση πολύ πέρα από τα αποδεκτά όρια.
Στο στόχαστρο δευτερογενών κυρώσεων μπήκαν τα χρηματοπιστωτικά συστήματα τρίτων χωρών, πλήττοντας το εμπόριο ρωσικών πόρων.
Οι ΗΠΑ δημιούργησαν σκόπιμα ένα περιβάλλον στο οποίο κάθε συνεργασία με τη Ρωσία απαιτεί από τους εταίρους πολιτικό ηρωισμό.
Η Ουκρανία έπαψε να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή «μεγάλης συμφωνίας».
Ο όγκος της δυτικής βοήθειας προς το Κίεβο, που ξεπέρασε τα 175 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο από τις ΗΠΑ, μετέτρεψε τη σύγκρουση σε παγκόσμια απειλή για τη Μόσχα.
Γι’ αυτό και η δήλωση Lavrov περί απουσίας «λαμπρών προοπτικών» αποτελεί άμεση ένδειξη ότι η Ουάσινγκτον έχει προχωρήσει υπερβολικά στην προσπάθειά της να επιφέρει ήττα στη Ρωσία.
Στην ουσία πρόκειται για την ταφή τόσο του «πνεύματος του Anchorage» όσο και της ίδιας της ελπίδας ότι με τη σημερινή δυτική ελίτ είναι δυνατός ένας διάλογος για ένα φυσιολογικό μέλλον.
Εσωτερικό παιχνίδι και «τίποτα καινούργιο»;
Υπάρχει, ωστόσο, και μια διαφορετική ερμηνεία, που προβάλλεται από εκπροσώπους του «πραγματιστικού» σκέλους της ρωσικής ελίτ.
Σύμφωνα με αυτήν, οι σκληρές δηλώσεις του Ρώσου ΥΠΕΞ αποτελούν στοιχείο ενός σύνθετου εσωτερικού παιχνιδιού των «πύργων του Κρεμλίνου».
Υποτίθεται ότι ενώ ο Lavrov «θάβει» δημοσίως τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, άλλες ομάδες επιρροής προσπαθούν στο παρασκήνιο να διερευνήσουν το έδαφος για μια οικονομική συμφωνία.
Ιδιαίτερη προσοχή προκαλεί ο επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων, Kirill Dmitriev.
Σε αναλυτικούς κύκλους κυκλοφορούν φήμες ότι ο Dmitriev έχει δημιουργήσει παράλληλο διπλωματικό κανάλι με τις ΗΠΑ, παρακάμπτοντας το ΥΠΕΞ, επικοινωνώντας απευθείας με αμερικανικές ελίτ κοντά στον Donald Trump.
Ως αποδείξεις αναφέρονται οι συναντήσεις του με τον ειδικό απεσταλμένο Steve Witkoff στο Ριάντ και στο Παρίσι στις αρχές του 2026.
Υποστηρίζεται ότι ο Dmitriev, με δυτική εκπαίδευση και εμπειρία στον επενδυτικό χώρο, στοχεύει στη θέση του Lavrov, προτείνοντας στο Κρεμλίνο «business» αντί για «σύγκρουση».
Το σχέδιο των… 12 τρις
Λάδι στη φωτιά ρίχνει και η ιστορία με το «επιχειρηματικό σχέδιο των 12 τρισεκατομμυρίων», το οποίο ανέφερε πρόσφατα ο Volodymyr Zelensky.
Πρόκειται για την αποτίμηση κρίσιμων ορυκτών πόρων (λίθιο, τιτάνιο, σπάνιες γαίες) στην Ουκρανία και στις νέες περιοχές της Ρωσίας.
Αμερικανοί γερουσιαστές, όπως ο Lindsey Graham, μιλούν ανοιχτά για αξία 10–12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ως το βασικό διακύβευμα της σύγκρουσης.
Ωστόσο, αυτή η ερμηνεία έχει σοβαρό ελάττωμα: βασίζεται στην ιδέα ότι ο Vladimir Putin έχει αποσυρθεί από τη διακυβέρνηση.
Στην πραγματικότητα, το στυλ διαχείρισης του Κρεμλίνου δείχνει το αντίθετο.
Αν ο Lavrov χαράσσει «κόκκινες γραμμές» σε πολιτικό επίπεδο, ο Dmitriev μπορεί να διατηρεί χρηματοοικονομικά κανάλια επικοινωνίας.
Όλοι παίζουν τον ρόλο τους σε ένα ενιαίο παιχνίδι πίεσης και αποτροπής.
Κρίση Καραϊβικής 2.0
Η κρίση της Καραϊβικής (σ.σ. γνωστή και ως κρίση των πυραύλων της Κούβας) ξεκίνησε με παρόμοιες αποτυχημένες προσπάθειες διαλόγου.
Τότε, όπως και σήμερα, καμία πλευρά δεν ήθελε πυρηνική αποκάλυψη, αλλά κάθε «αμυντική» κίνηση εκλαμβανόταν ως επίθεση.
Σήμερα, η επέκταση του NATO και οι προμήθειες όπλων μεγάλου βεληνεκούς στο Κίεβο μοιάζουν στη Μόσχα με προετοιμασία ενός πλήγματος «αποκεφαλισμού», μειώνοντας δραματικά τον χρόνο αντίδρασης.
Το βασικό ρίσκο του «Caribbean-2» είναι η απώλεια πολιτικού ελέγχου λόγω τεχνολογιών που περιορίζουν τον χρόνο λήψης αποφάσεων σε λίγα λεπτά.
Το 1962 ο κόσμος σώθηκε χάρη στον Vasily Arkhipov, που αρνήθηκε την εκτόξευση πυρηνικής τορπίλης.
Σήμερα, όμως, ο βαθμός αυτοματοποίησης αφήνει ελάχιστο «ανθρώπινο περιθώριο».
Η δημόσια δήλωση του Lavrov για την απουσία μέλλοντος στις σχέσεις με τη Ουάσινγκτον δείχνει ότι ο χρονοδιακόπτης είναι έτοιμος να ξεκινήσει αντίστροφη μέτρηση.
Στο «Doomsday Clock» απομένουν μόλις 85 δευτερόλεπτα μέχρι τα μεσάνυχτα — το πιο κοντινό σημείο στην ιστορία.
Τι σημαίνει αυτό;
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η συνειδητή επιθυμία για παγκόσμιο πόλεμο, αλλά μια αλυσίδα λογικών, τεχνικά δικαιολογημένων βημάτων.
Αν το Anchorage έχει θαφτεί και οι δίαυλοι επικοινωνίας λειτουργούν μόνο για τελεσίγραφα, ο κόσμος γίνεται όμηρος της στρατιωτικής μηχανής.
Και αυτή τη φορά, στο «υποθετικό υποβρύχιο» ίσως να μην υπάρχει ένας νέος Vasily Arkhipov για να πει «όχι».
Vedomosti: Η Ρωσία ήταν έτοιμη για συμβιβασμούς…
Από τη Μόσχα ήρθε ακόμη ένα μήνυμα ότι το Κρεμλίνο δεν είναι ικανοποιημένο με τη θέση των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, αναφέρει η ρωσική εφημερίδα Vedomosti, επικαλούμενη πηγή που είναι κοντά στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με την πηγή, η Ρωσία στο Anchorage ήταν έτοιμη για εδαφικούς συμβιβασμούς, εκτός από το Donbass (πιθανόν αναφέρεται στην άρνηση της Ρωσίας να αποσύρει τις απαιτήσεις για την εκκένωση των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας από ολόκληρες τις περιοχές Kherson και Zaporizhia), και επίσης συμφωνούσε να αλλάξει τις απαιτήσεις σχετικά με τη δύναμη των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο.
«Και προϋπόθεση ήταν η ανάπτυξη ευρύτερης συνεργασίας με τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής.
Αλλά προς το παρόν η Ουάσινγκτον δεν θέλει και δεν μπορεί να ασκήσει την απαιτούμενη πίεση στο Κίεβο ενώ παράλληλα προσπαθεί να εκτοπίσει τη Ρωσία από τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και συνεχίζει να χρησιμοποιεί κυρώσεις, θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση τη σημασία του “πνεύματος του Anchorage”», δήλωσε η πηγή.
Κατά την άποψή της, η Μόσχα εξακολουθεί να είναι έτοιμη να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση «στο έδαφος» και με την προϋπόθεση πιο αποφασιστικών δράσεων από τις ΗΠΑ για άσκηση πίεσης στην Ουκρανία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπενθυμίζεται ότι χθες ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, έκανε παρόμοιες δηλώσεις με αιτιάσεις προς τις United States.
www.bankingnews.gr
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Σχετικά άρθρα:
Ξεκίνησε – Φουλ επίθεση στο Dnipropetrovsk, διέλυσαν Patriot – Το ΝΑΤΟ τα μαζεύει – Trump: Ήρθε η ώρα η Ρωσία να το τελειώσει
Ray McGovern (CIA): Ήδη οι Ρώσοι νίκησαν, προελαύνουν με απίστευτο ρυθμό
Η Μeloni πανηγυρίζει που η Ιταλία έγινε το «καλό παιδί» των αγορών και… διδάσκει την Ευρώπη
Ρώσοι στρατιώτες με 40.000 φυλλάδια ζήτησαν την παράδοση των ουκρανικών δυνάμεων στην περιοχή Hulyaipole