Η καλοστημένη μπλόφα των ΗΠΑ, η επικίνδυνη Αριστερά, τα σημαντικά ερωτήματα για την Καρυστιανού και οι Ολυμπιακοί δίπλα στον Ηλιόπουλο

Οι δυο πρωτοκλασάτοι που βρίσκονται στο περιθώριο, γιατί βλέπουν με μισό μάτι τον Φάμελλο, η βιασύνη του Τσίπρα για τα συγχαρίκια



Μια καλοστημένη μπλόφα

Η απόφαση για την επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν πρέπει να κλείδωσε στη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στη Φλόριντα τον Δεκέμβριο του 2025. Εκεί τέθηκαν οι βασικές γραμμές μιας στρατηγικής που θα ξεδιπλωνόταν αργότερα – δηλαδή σήμερα. Οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν -σε ορισμένα σημεία έδειχναν να προχωρούν, μάλιστα- αξιοποιήθηκαν για να κερδίσει χρόνο το δυτικό μέτωπο και προετοιμάσει την επίθεση. Μια καλοστημένη μπλόφα. Ο αμερικανικός παράγοντας αξιοποίησε τις εσωτερικές αδυναμίες του Ιράν καθώς βλέπουμε πως το σύστημα ασφαλείας της χώρας της Μέσης Ανατολής παρουσιάζει σοβαρά κενά. Δεν ξέρω αν θα είναι ένας πόλεμος τεσσάρων ημερών – αυτό σημαίνει πως μπαίνει ένα τέλος αύριο. Δύσκολο φαίνεται να συγκεντρώθηκαν τόσες δυνάμεις των ΗΠΑ για μια επιχείρηση 96 ωρών. Η εκτίμηση είναι πως το σκηνικό θα παραμείνει εύφλεκτο, με τον κίνδυνο νέων αναφλέξεων να παραμένει ορατός.

Τα συλλυπητήρια του Ερντογάν

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι πληροφορήθηκε «με θλίψη» τον θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. Εξέφρασε τα συλλυπητήριά του προς τον εκλιπόντα, προσευχόμενος «ο Παντοδύναμος Αλλάχ να του δώσει έλεος», ενώ παράλληλα διαβίβασε τα συλλυπητήριά του προς τον «αδελφό λαό του Ιράν», τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους της χώρας και του έθνους του. Τόνισε, επίσης, ότι η Τουρκία, μαζί με τον λαό του Ιράν, θα συνεχίσει «σταθερά τις προσπάθειές της» ώστε να διασφαλιστεί πως όλοι οι φίλοι και οι αδελφοί λαοί της περιοχής θα ανακτήσουν την ειρήνη και τη σταθερότητα που τους αξίζει, ότι «η σύγκρουση που μαίνεται στην περιοχή μας θα τερματιστεί» και ότι θα υπάρξει επιστροφή «στη διπλωματία». Δεν θα κάνω κάποιο σχόλιο. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Δεν μιλάς λες κι είσαι σε αμφιθέατρο σχολής, oύτε πανηγυρίζεις

Ο Ντόναλντ Τραμπ θα βγάλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτοδύναμο, για τρίτη σερί τετραετία. Και εξηγούμαι: Όταν βλέπεις τα μισά κόμματα της Βουλής να κουνάνε αυτή την ώρα το χέρι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, εύκολα καταλαβαίνεις πως όταν έρθει η ώρα να επιλέξει ο ψηφοφόρος μεταξύ ασφαλείας και ανασφάλειας, τι θα διαλέξει; Την Ελλάδα να είναι στρατηγικός εταίρος και συμμάχων των μεγάλων δυνάμενων ή πολιτικές προσεγγίσεις του τύπου «Όχι στα νταηλίκια Τραμπ και Νετανιάχου»; Εδώ δεν έχει να κάνει με τον αν αυτό που συμβαίνει είναι ηθικό ή δίκαιο. Σε μια άκρως επικίνδυνη κατάσταση στην οποία έχουν εμπλακεί 12 χώρες και κανείς δεν γνωρίζει τι έπεται, δεν κάνεις νταηλίκια εκ τους ασφαλούς. Περιμένεις ως σοβαρός παράγοντας και κάνεις ψύχραιμη τοποθέτηση. Δεν μιλάς λες και είσαι σε αμφιθέατρο σχολής. Ούτε φυσικά πανηγυρίζεις.

Πού ήταν κρυμμένοι όλοι αυτοί όταν το καθεστώς δολοφονούσε;

Δεν κατανοώ γιατί κάποιοι πανηγυρίζουν με την επίθεση που εξαπέλυσαν ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν. Πραγματικά δεν τον κατανοώ, όσο σκοταδιστικό κι αν είναι το καθεστώς των Μουλάδων. Άλλο τόσο και ακόμη παραπάνω δεν μπορώ να κατανοήσω την υποστήριξη σε αυτό το καθεστώς. Χθες το πρωί συγκεντρώθηκαν στην αμερικανική πρεσβεία αριστερές ομάδες, κάποιες από αυτές αγγίζουν το περιθώριο με σύνθημα «Κάτω τα χέρια από το Ιράκ». Πού ήταν κρυμμένοι όλοι αυτοί όταν το συγκεκριμένο καθεστώς πριν λίγο καιρό σκότωνε εν ψυχρώ διαδηλωτές; Χιλιάδες αμάχους πολίτες που απλά διαμαρτύρονταν. Ακατανόητες καταστάσεις για μένα. Καταστάσεις που στην εγχώρια πολιτική σκηνή, στην παρούσα χρονική στιγμή, «δουλεύουν» υπέρ του Μητσοτάκη. Οι αριστερές δυνάμεις θέλουν να συντηρήσουν τα ποσοστά που έχουν. Να συσπειρώσουν εκείνους πως ακόμη και στην διαδήλωση για τα Τέμπη πάνε με… παλαιστινιακές σημαίες – άλλο ακατανόητο.

Μικρότερη συμμετοχή στα Τέμπη

Πάμε τώρα στη συγκέντρωση του Σαββάτου για τα Τέμπη. Έχω να κάνω τρεις επισημάνσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με τη συμμετοχή. Ήταν μια μεγάλη συγκέντρωση αλλά δεν είχε καμία σχέση με την περσινή – ενώ θα έπρεπε. Έχει περάσει ένας ακόμη χρόνος και η πολυαναμενόμενη και πολύκροτη δίκη, θα ξεκινήσει σε περίπου τρεις εβδομάδες – στις 23 Μαρτίου. Η μικρότερη συμμετοχή σχετίζεται όχι μόνο με την «κούραση» ή τη «συνήθεια» του κόσμου αλλά και με την Μαρία Καρυστιανού. Η μητέρα της Μάρθης είναι το πρόσωπο -και- της δεύτερης παρατήρησης.

Η δυναμική του κινήματος υποχώρησε

Η Καρυστιανού απέδειξε σε μεγάλο βαθμό πως ήταν η ψυχή και η καρδιά του Συλλόγου των Τεμπών. Ενός συλλόγου που έγινε κίνημα. Η απόφαση της Καρυστιανού να θέλει να κατέβει στην πολιτική, την έβγαλε από επικεφαλής του συλλόγου. Και η δυναμική του κινήματος υποχώρησε. Υποχώρησε ενώ υπάρχει η ίδια ατιμωρησία, ενώ υπάρχει ο ίδιος θυμός. Δεν υπάρχει όμως η Καρυστιανού να κατεβάσει τον κόσμο στους δρόμους με την ίδια ένταση όπως στο πρόσφατο παρελθόν.

Αυτή η κομματοποίηση της διαδήλωσης δεν ενόχλησε;

Κάκιστη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός πως δεν άφησαν την Μαρία Καρυστιανού να μιλήσει στη διαδήλωση της πλατείας Συντάγματος, την ώρα που η τραγωδία των Τεμπών έγινε ένα γεγονός εκμετάλλευσης από πάσης φύσεως Αριστερούς. Αλήθεια, αυτή η κομματοποίηση της διαδήλωσης δεν ενόχλησε τις οικογένειες που θέλουν να έχουν το κουμάντο από ‘δω και πέρα; Με το φτωχό μου το μυαλό θα πω το εξής: Αν κάποιος μέσα στη Βουλή θα έκανε τα πάντα, τα πάντα όμως, για να δικαιωθούν οι 57 ψυχές, αυτός θα ήταν η Μαρία Καρυστιανού – με γνώμονα πως θέλει να μπει στο Κοινοβούλιο. Ούτε ο Ανδρουλάκης, ούτε ο Φάμελλος, ούτε κανένας άλλος.

Ούτε βαλτοί να ήταν κάποιοι

Η ίδια η Καρυστιανού είπε πως είχε έτοιμο τον λόγο της αλλά δεν την άφησαν να μιλήσει. Κυκλοφόρησε η άποψη πως δεν είχε δηλώσει από πριν πως θέλει να μιλήσει. Ακόμη και έτσι να είναι, δεν υπήρχαν πέντε λεπτά για την πρώην πρόεδρο του Συλλόγου των Τεμπών που είχε εμπνεύσει τόσες χιλιάδες Έλληνες με τον αγώνα που έδινε από αυτό το πόστο εδώ και σχεδόν τρία χρόνια; Είναι απλά αλλά βασικά ερωτήματα από έναν άνθρωπο που βλέπει τα πράγματα όσο πιο αποστασιοποιημένα μπορεί. Ερωτήματα προκάλεσε και η κριτική που ασκήθηκε στην Καρυστιανού για το βίντεο που έφτιαξε για τα τρία χρόνια από την 28η Φεβρουαρίου. Θα έλεγε κάποιος πως ούτε βαλτοί να ήταν κάποιοι για να της κάνουν κακό. Δεν μπορώ να πιστέψω πως συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά διέκρινα οξεία κριτική, άνευ σημαντικής αιτίας.

Πράγματα που δεν τα περιμένουμε

Τολμώ να πω πως η Καρυστιανού ψήλωσε περισσότερο με την τροπή που πήρε η συμμετοχή της στη διαδήλωση και το αποτέλεσμα να μιλήσει από το βήμα, με όποιον τρόπο κι αν προήλθε αυτό. Η δημιουργία ενός κόμματος δεν είναι εύκολη υπόθεση – εκτός από χρήμα, χρειάζεται και ανθρώπους που πρέπει να τρέξουν. Αρκετοί μάλιστα ως εθελοντές. Γι’ αυτό σας έχω μιλήσει για σύμπραξη δυνάμεων. Αν το προχωρήσει η Καρυστιανού και το κάνει το κόμμα, θα δούμε πράγματα που δεν τα περιμένουμε. Δηλώσεις όπως αυτές για τις αμβλώσεις, ακόμη και αν επιχείρησε να τις μαζέψει μετά, ή για περιστατικά όπως αυτό στη Χίο με τους μετανάστες, δεν πρόκειται να την ανακόψουν. Η ανάρτηση που έκανε για την κόρη της μέσα σε 24 ώρες ξεπέρασε τις 75.000 αντιδράσεις – θα κλείσει με πάνω από 90.000. Η τοποθέτηση του Ανδρουλάκη για τα Τέμπη μάζεψε 877 likes, δήλωση του Φάμελλου 731.

Οι Ολυμπιακοί δίπλα στον Ηλιόπουλο

Μετά το θέμα που προέκυψε με τον Μπρούνο Άλβες, πήγε ως τεχνικός διευθυντής στη Ρίο Άβε του Βαγγέλη Μαρινάκη, το σύστημα του Μάριου Ηλιόπουλου, ίσως ορθά να έπραξε για την ομάδα του, άφησε αιχμές στον Δημήτρη Μελισσανίδη για λόγους που οι ίδιοι ξέρουν. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει πάντως στον ισχυρό άντρα της ΑΕΚ πως άνθρωποι του «τίγρη» όταν φεύγουν, σχετίζονται με project του Μαρινάκη. Ο Ηλιόπουλος, όπως μαθαίνω, κάνει κάποιες σοβαρές κινήσεις για να αλλάξει εντελώς την εικόνα του, ειδικά μετά από τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν το τελευταίο διάστημα και σχετίζονταν με τους ερυθρόλευκους. Μήπως σε αυτό το rebranding που γίνεται, να διώξει από δίπλα του και εκείνους που είναι Ολυμπιακοί και κατέχουν θέση; Στελέχη που είτε τα βρήκε στην ΑΕΚ, είτε τα είχε μαζί του από πριν. Και αν δεν θέλει να τους διώξει, ας περιορίσει τον ρόλο τους στην SEAJETS και μόνο. Δίπλα στην ομάδα πρέπει να κρατήσει πρόσωπα που πονάνε την ομάδα – δηλωμένους ΑΕΚτζήδες, δηλαδή. Με αυτήν την κίνηση ο Μ. Ηλιόπουλος θα γύριζε το χαρτί και ουδείς δεν θα είχε το δικαίωμα να του προσάψει το παραμικρό. Γιατί αν έχεις δίπλα σου στην ΑΕΚ, στελέχη που διατυμπανίζουν ότι είναι σύμβουλοι σου, ανθρώπους που είναι Ολυμπιακοί και το ξέρουν αρκετοί αυτό, όπως και να το κάνουμε, δημιουργούνται εντυπώσεις. Εντυπώσεις δημιουργούνται και αν κάποιοι δούλευαν σε εταιρείες και ειδικά οπαδικές εφημερίδες του Ολυμπιακού. Νόμιμο είναι. Ηθικό για την ομάδα; Ειδικά τώρα που ΑΕΚ και Ολυμπιακός φαίνεται πως θα δώσουν μαζί τη μάχη μέχρι το τέλος. Με ποιον πρωταθλητή θα είναι;

Διαβάστε στην παρασκηνιακή στήλη Πρεστίζ

Οι 6+1 ακούνητοι υπουργοί, το μήνυμα Παππά στον Τσίπρα, φόβοι για προβοκάτσια στις πορείες και η οικογένεια που βράζει με τον Παπαχελά

Ο βουλευτής που αποφεύγει να δει ο πρωθυπουργός, ποιοι επιτρέπουν στον Σαμαρά να εκτίθεται, τα τρία πρόσωπα για τον Δήμο της Αθήνας

Ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό: Κινήσεις από Καρυστιανού, Νατσιό, Βαρουφάκη, Νέα Αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ – Έτσι θα πάει σε εκλογές η ΝΔ

Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.‌‌

Ροή Ειδήσεων