Οι συγγενείς των θυμάτων Τεμπών απέναντι σε ένα σύστημα που ξεπερνάει τα ανθρώπινα όρια – Financial Report
Στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας, η έννοια της δικαιοσύνης μοιάζει να έχει παγώσει στο χρόνο. Οι συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, άνθρωποι που εδώ και τρία χρόνια κουβαλούν το βάρος της απώλειας, βρίσκονται αντιμέτωποι όχι μόνο με την οδύνη, αλλά και με μια εξαντλητική δικαστική διαδικασία που μοιάζει να τους δοκιμάζει καθημερινά.
Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει η λεγόμενη κύρια δίκη (Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026), σσυνεχίζεται μια άλλη δίκη των «χαμένων βίντεο», που θα μπορούσαν να ρίξουν φως σε κρίσιμες πτυχές της τραγωδίας. Όμως, εξελίσσεται ένα χρονικό καθυστερήσεων, αναβολών και θεσμικών αστοχιών. Δίκες που ξεκινούν και διακόπτονται, επαναλαμβάνονται ή αναβάλλονται, πρόεδροι εδρών που καταρρέουν εν ώρα διαδικασίας, αναρρωτικές άδειες χωρίς εξηγήσεις, αντικαταστάσεις της τελευταίας στιγμής. Συμπτωματικά, την ημέρα που η πρόεδρος της έδρας κατέρρευσε και η δίκη διεκόπη, είχε προηγηθεί επίσκεψη στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας του προέδρου της Ένωσης Δικαστών και εισαγγελέων, Χριστόφορου Σεβαστίδη.
Οι συγγενείς ταξιδεύουν από τα χαράματα για να βρεθούν στις αίθουσες των δικαστηρίων, μόνο και μόνο για να ακούσουν ότι η διαδικασία αναβάλλεται ξανά. Δέκα ώρες αναμονής, πέντε ώρες αναζήτησης πειστηρίων που «αγνοούνται», πόρτες κλειδωμένες και αρμόδιοι απόντες. Η εικόνα που περιγράφουν δεν είναι απλώς γραφειοκρατική δυσλειτουργία, είναι εικόνα απαξίωσης.
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού αποτυπώνει με ωμό τρόπο αυτή την πραγματικότητα. Συγγενείς να περιφέρονται «από τον Άννα στον Καϊάφα», γραμματείς να δηλώνουν άγνοια, αποφάσεις να λαμβάνονται και να ανακαλούνται μέσα σε λίγες ώρες. Το αποκορύφωμα; Η αρχική αποδοχή αιτήματος για λήψη αντιγράφων από τα κατασχεθέντα στοιχεία και η αιφνίδια ανάκλησή της μετά από παρέμβαση διοικητικού παράγοντα.
Στο ίδιο κάδρο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως νομική εκπρόσωπος καταγγέλλει ανοιχτά πρακτικές που, όπως υποστηρίζει, παραπέμπουν σε συγκάλυψη. Οι δύο γυναίκες δεν διεκδικούν κάτι περισσότερο από το αυτονόητο, πρόσβαση στα στοιχεία και μια δίκαιη διαδικασία.
Και ενώ όλα αυτά εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια των συγγενών, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων επιλέγει να παρέμβει με ανακοίνωση, που εκφράζει ενόχληση για τις δημόσιες τοποθετήσεις και τις καταγγελίες. Μια στάση που, αντί να κατευνάσει τα πνεύματα, εντείνει το αίσθημα αποξένωσης των πολιτών από τη Δικαιοσύνη, καθώς μετατρέπουν το λειτούργημά τους σε βεντέτα με τους συγγενείς των θυμάτων.
Η υπόθεση των Τεμπών έχει μετατραπεί σε καθρέφτη της ελληνικής Δικαιοσύνης το 2026. Μιας Δικαιοσύνης που, στα μάτια των πολιτών, δείχνει να παλεύει ανάμεσα στη θεσμική της αποστολή και σε πρακτικές που γεννούν καχυποψία. Οι καθυστερήσεις, οι αντιφάσεις και η έλλειψη διαφάνειας δεν πλήττουν μόνο την εξέλιξη μιας δίκης αλλά διαβρώνουν την ίδια την εμπιστοσύνη.
Και όσο η δικαοσύνη καθυστερεί, η αίθουσα του δικαστηρίου είναι ένας τόπος δοκιμασίας όχι μόνο τους ταλαιπωρημένουςς συγγενείς των θυμάτων που ζουν δεύτερο Γολγοθά, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.
Πόση ντροπή! Είμαστε από το πρωί και μέχρι τώρα ώρα 20.30, πάνω από δέκα ώρες στο Δικαστικό Μέγαρο Λαρισας!
Ήρθαμε για τη δίκη με τα
εξαφανισμένα βίντεο.
Να θυμηθούμε ότι λίγες μέρες στην τελευταία δικάσιμο της ίδιας δίκης, αμέσως μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Ένωσης… pic.twitter.com/4ZFOdOqXZy
— Maria Karystianou (@mkaristianou) March 19, 2026
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.




