Ο Trump έβαλε φωτιά στη Μέση Ανατολή και στην… Αμερική: Το ριψοκίνδυνο στοίχημα που ενταφιάζει την παγκόσμια τάξη
Μια κίνηση που μπορεί να καθορίσει την προεδρική του κληρονομιά
Με την ευρείας κλίμακας στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν, ο Donald Trump προχώρησε σε μια κίνηση που μπορεί να καθορίσει την πολιτική του κληρονομιά, επιδιώκοντας να αποδείξει ότι είναι έτοιμος να χρησιμοποιήσει απροκάλυπτα την αμερικανική στρατιωτική ισχύ.
Ταυτόχρονα, όμως, αναλαμβάνει το μεγαλύτερο ρίσκο της προεδρίας του στην εξωτερική πολιτική, ένα ρίσκο γεμάτο αβεβαιότητες και κινδύνους.
Συμμαχώντας με το Ισραήλ, ο Trump οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ανοιχτή σύγκρουση με την Τεχεράνη.
Έπειτα από ένα 24ωρο σφοδρών αεροπορικών επιδρομών, ανακοίνωσε το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 ότι ο Ανώτατος Ηγέτης Ayatollah Ali Khamenei σκοτώθηκε, μια εξέλιξη που συνιστά μείζον επιχειρησιακό επίτευγμα, αλλά ταυτόχρονα αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για το μέλλον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Προς τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία από το Ιράκ και το Αφγανιστάν
Καθ’ όλη τη διάρκεια της κλιμάκωσης, ο Trump δεν έδωσε σαφή εξήγηση στο αμερικανικό κοινό για το τι θα μπορούσε να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ από τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
Απομακρυνόμενος από τη λογική των σύντομων και περιορισμένων επιχειρήσεων, όπως η αιφνιδιαστική επιδρομή του περασμένου μήνα στη Βενεζουέλα, στρέφεται σε μια πιθανώς παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν, η οποία, σύμφωνα με ειδικούς, ενέχει τον κίνδυνο γενικευμένης ανάφλεξης σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, μια περιοχή στρατηγικής σημασίας λόγω των ενεργειακών της αποθεμάτων.
Ο πρόεδρος, που είχε εκλεγεί υποσχόμενος να αποφύγει «ανόητους πολέμους», θέτει πλέον ως στόχο ακόμη και την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, υποστηρίζοντας ότι οι αεροπορικές επιδρομές μπορούν να πυροδοτήσουν λαϊκή εξέγερση και να ανατρέψουν την ιρανική ηγεσία.
Η αμφιβολία των αναλυτών για την αλλαγή καθεστώτος
Ιστορικά, η αεροπορική ισχύς από μόνη της δεν έχει επιτύχει άμεση ανατροπή καθεστώτος χωρίς χερσαία εμπλοκή, και οι περισσότεροι αναλυτές εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για το αν κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί στο Ιράν.
Ακόμη και με τον θάνατο του Khamenei, ο οποίος ηγείται της χώρας από το 1989, δεν είναι βέβαιο ότι θα σημάνει το τέλος της βαθιά ριζωμένης θεοκρατικής εξουσίας ή της επιρροής των Φρουρών της Επανάστασης.
«Οι περισσότεροι Αμερικανοί θα ξυπνήσουν και θα αναρωτηθούν γιατί βρισκόμαστε σε πόλεμο με το Ιράν, ποιος είναι ο στόχος και γιατί οι αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή δέχονται επιθέσεις», δήλωσε ο Daniel Shapiro, πρώην ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου και πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, νυν συνεργάτης του Atlantic Council.
Η εξωτερική πολιτική επισκιάζει την εσωτερική ατζέντα
Η εμμονή του Trump με το Ιράν αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η εξωτερική πολιτική — και ειδικά η διευρυμένη χρήση στρατιωτικής ισχύος — κυριαρχεί στην ατζέντα του κατά τους πρώτους 13 μήνες της δεύτερης θητείας του.
Η έμφαση αυτή συχνά επισκιάζει εσωτερικά ζητήματα, όπως το κόστος ζωής, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις απασχολούν περισσότερο τους Αμερικανούς ψηφοφόρους.
Σύμβουλοί του τον προτρέπουν ιδιωτικά εδώ και εβδομάδες να επικεντρωθεί περισσότερο στις οικονομικές ανησυχίες των πολιτών, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, στις οποίες το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο της μιας ή και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου.
«Operation Epic Fury» και το τέλος της διπλωματίας
Σε σύντομο βίντεο που ανάρτησε στην πλατφόρμα Truth Social, ο Trump ανακοίνωσε την έναρξη της επιχείρησης που το Πεντάγωνο ονόμασε «Operation Epic Fury», χωρίς να παραθέσει λεπτομερή αιτιολόγηση για την απόφαση πολέμου απέναντι σε μια χώρα με την οποία οι ΗΠΑ βρίσκονται επί δεκαετίες σε αντιπαράθεση.
Υποστήριξε ότι θα εξαλείψει την απειλή των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων — παρότι οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι δεν συνιστούν άμεση απειλή για τις ΗΠΑ — και θα στερήσει από την Τεχεράνη τη δυνατότητα απόκτησης πυρηνικού όπλου.
Το Ιράν αρνείται ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα έχει στρατιωτικούς σκοπούς.
Η αιφνίδια προσφυγή στη στρατιωτική ισχύ φαίνεται να κλείνει, τουλάχιστον προς το παρόν, την πόρτα στη διπλωματία.
Οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα στη Γενεύη δεν κατέληξαν σε συμφωνία.
Η ρητορική του Trump για την πυραυλική και πυρηνική απειλή θυμίζει τα επιχειρήματα που είχε προβάλει ο George W. Bush πριν από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 — επιχειρήματα που αργότερα αποδείχθηκαν ότι βασίζονταν σε εσφαλμένες πληροφορίες.
Κίνδυνος χάους ή σκληρότερου καθεστώτος
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η εξόντωση κορυφαίων ηγετικών στελεχών ενδέχεται να οδηγήσει είτε σε χάος σε μια χώρα 93 εκατομμυρίων κατοίκων είτε στην ανάδειξη ενός ακόμη πιο σκληροπυρηνικού, στρατιωτικού καθεστώτος.
Ο Jon Alterman από το Center for Strategic and International Studies σημειώνει: «Είναι δύσκολο να αλλάξεις μια κυβέρνηση από αέρος. Είναι δύσκολο να αλλάξεις τη σκέψη των Ιρανών μόνο με βομβαρδισμούς».
Ανάλογη άποψη εκφράζει και ο Tyson Barker του Atlantic Council, τονίζοντας ότι η προτροπή προς τον ιρανικό λαό να εξεγερθεί είναι απίθανο να αποδώσει.
Ρίσκο με αβέβαιο τέλος
Παρά τις επιφυλάξεις, ο Mark Dubowitz, επικεφαλής του Foundation for the Defense of Democracies, εκτιμά ότι το Ιράν βρίσκεται σε τόσο αποδυναμωμένη θέση ώστε αξίζει το ρίσκο για να περιοριστούν οι πυρηνικές και πυραυλικές του δυνατότητες.
Το αν η ιρανική κυβέρνηση θα καταρρεύσει παραμένει αβέβαιο. Ωστόσο, κατά τον Dubowitz, η σοβαρή αποδυνάμωση των στρατιωτικών και πυρηνικών δυνατοτήτων της Τεχεράνης θα μπορούσε να καταγραφεί ως στρατηγική νίκη για τον Trump — έστω κι αν το τελικό τίμημα αυτής της επιλογής παραμένει άγνωστο.
www.bankingnews.gr
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
