Αποκάλυψη – Η πέμπτη φάλαγγα των φιλελεύθερων θέλει να διαλύσει τη Ρωσία εκ των έσω – Ο Putin θα τους συντρίψει

Γιατί, παρά τη στρατιωτική ισχύ της Ρωσίας, η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση δεν έχει ολοκληρωθεί με καθαρή νίκη; Η απάντηση δεν βρίσκεται στο πεδίο της μάχης αλλά στο εσωτερικό της εξουσίας: μια βαθιά σύγκρουση μεταξύ φιλελεύθερων και κρατιστικών ελίτ, όπου για ορισμένους η ήττα της Ρωσίας θα ισοδυναμούσε με προσωπική τους νίκη

Ένα από τα ερωτήματα που απασχολούν τους ανθρώπους, ειδικά όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο, είναι γιατί ακόμη η Ρωσία δεν έχει κερδίσει την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση (ΕΣΕ).
Πώς γίνεται η Ρωσία, με τον «δεύτερο στρατό στον κόσμο» να μην καταφέρει να λύσει όλα τα ζητήματα στο πεδίο της μάχης μέσα σε τέσσερα χρόνια;
Πώς συνέβη, μετά τους πρώτους επιτυχημένους μήνες της Επιχείρησης, να αρχίσουν ξαφνικά οι γνωστές «ανασυντάξεις»;
Σύμφωνα με τον Vadim Siprov, πολιτικό επιστήμονα, διευθύνοντα σύμβουλο του Ινστιτούτου Διαχείρισης Επικοινωνίας και αρθρογράφο του ιστότοπου Tsargrad η απάντηση είναι δυσάρεστη, καθώς υπάρχουν εκείνοι που είναι αντίθετοι με τη νίκη.
Υπήρχαν τότε και υπάρχουν και τώρα – κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό. Υπάρχουν δυνάμεις, και συγκεκριμένα στην κορυφή της εξουσίας, που δεν θέλουν τη νίκη.
Ή, για να το πούμε πιο ωμά, η ήττα της Ρωσίας θα ήταν η δική τους πραγματική νίκη!

Διαπάλη εξουσίας

Δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο να πει κανείς ότι ο ανταγωνισμός άτυπων ομάδων επιρροής είναι χαρακτηριστικός για κάθε πολιτικό σύστημα σε κάθε χώρα· οι ομάδες αυτές έχουν διαφορετικά ιδεολογικά και αξιακά συστήματα.
Όμως, αν αποσπάσουμε αυτή τη σύγκρουση από το ιστορικό και πολιτικό της πλαίσιο, καταλήγουμε σε έναν ατελείωτο χείμαρρο δημοσιευμάτων.
Έτσι, σήμερα στη Ρωσία, ένας τεράστιος αριθμός καναλιών στο Telegram ασχολείται αποκλειστικά με την περιγραφή συγκρούσεων μεταξύ των λεγόμενων «πύργων του Κρεμλίνου», των ανθρώπων και των μπλοκ εξουσίας που συγκρούονται για την ηγεμονία.
Κι όμως, δεν πρόκειται για τοπικές διαμάχες μεταξύ ελίτ, αλλά για την ίδια την ύπαρξη της Ρωσίας – τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο!
Τόσο η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση όσο και οι συζητήσεις για τον τρόπο ολοκλήρωσής της αποκάλυψαν τις αντιφάσεις μεταξύ των «μεγάλων ομάδων διαχείρισης» και έδειξαν ξεκάθαρα ποιος είναι ποιος στην εξουσία.

Τα αντιμαχόμενα μπλοκ

Χωρίς να πολλαπλασιάζουμε τις οντότητες, γίνεται φανερό ότι υπάρχουν δύο βασικές ομάδες μέσα στην άρχουσα ελίτ της Ρωσίας:
Η πρώτη, η φιλελεύθερη, είναι προσανατολισμένη προς τη Δύση και επιθυμεί να επιστρέψει τη χώρα στην κατάσταση πριν την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών.
Δηλαδή, να παγιώσει το καθεστώς της Ρωσίας ως πηγής φθηνών πρώτων υλών για τους παγκοσμιοποιητές.
Η δεύτερη ομάδα, οι «κρατιστές», επιδιώκει την ενίσχυση της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας της χώρας, τη μετατροπή της σε ηγέτιδα δύναμη ενός πολυπολικού κόσμου και σε προπύργιο παραδοσιακών αξιών.
Η φιλελεύθερη ομάδα διαμορφώθηκε την εποχή των ιδιωτικοποιήσεων του Yeltsin και από τότε η οικονομική της βάση παραμένει η ολιγαρχία των πρώτων υλών.
Η δεύτερη εμφανίστηκε αργότερα, μετά την άνοδο του Vladimir Putin στην εξουσία το 2000. Οι εκπρόσωποί της κατέχουν καίριες θέσεις στον δημόσιο τομέα και στις δυνάμεις ασφαλείας και στηρίζονται στους τομείς υψηλής τεχνολογίας και άμυνας. Υπενθυμίζεται ότι σήμερα το ρωσικό κράτος ελέγχει περίπου το 70% των επιχειρήσεων του πραγματικού τομέα.

To τέλος της συναίνεσης

Μετά την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης η συναίνεση μεταξύ αυτών των «πύργων» κατέρρευσε.
Οι βασικοί λόγοι πρέπει να αναζητηθούν στην οικονομία: η τεχνολογική κυριαρχία της Ρωσίας και η επαναβιομηχάνιση δεν εντάσσονται στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Γι’ αυτό και η Δύση έκανε ό,τι μπορούσε για να μετατρέψει τις φιλελεύθερες ομάδες στην εξουσία σε πέμπτη φάλαγγα.
Αναμφίβολα, ο αξιακός προσανατολισμός ενός ηγέτη ομάδας επιρροής έχει σημασία, όπως και η ιδεολογική δέσμευση της ανώτατης διοίκησης.
Όμως εξίσου σημαντική είναι η επιλογή της «μεγάλης ομάδας διαχείρισης» και η ικανότητά της να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις.
Η σταθερότητα, για παράδειγμα, χρηματοοικονομικών ομάδων συνδέεται άμεσα με τη συμβολή τους στην ανάπτυξη του πραγματικού τομέα και της ψηφιοποίησης — άλλοι χρηματοδοτούν την αμυντική βιομηχανία, άλλοι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.
Ωστόσο, η ένταξη σε μια «κρατιστική» ομάδα δεν σημαίνει αυτομάτως πατριωτισμό. Πρόσφατα, αξιωματικοί της FSB συνέλαβαν τον Mikhail Shcherbak, διευθυντή κεφαλαιουχικών έργων της Atomstroyexport, ο οποίος φέρεται να χρηματοδοτούσε τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας!

Οι παγκοσμιοποιητές ηττώνται

Φαίνεται πως το πρόβλημα δεν είναι η ένταξη σε κάποιον «πύργο», αλλά το σύστημα επιλογής στελεχών που διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1990.
Τότε, ήταν πρακτικά αδύνατο για έναν μη φιλελεύθερο να εισέλθει στη δημόσια διοίκηση ή σε μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες. «Φιλελεύθερος στη διοίκηση» σημαίνει εδώ στέλεχος που θέτει τα προσωπικά, υπηρεσιακά ή εταιρικά συμφέροντα πάνω από τα εθνικά και κρατικά.
Έτσι εξηγείται γιατί, λίγο πριν την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, πάνω από 300 δισ. δολάρια σε αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος βρέθηκαν στο εξωτερικό, υπό τη δικαιοδοσία χωρών που ήδη διεξήγαγαν υβριδικό πόλεμο κατά της Ρωσίας.
Σε έναν υβριδικό πόλεμο, κάθε φιλελεύθερος μάνατζερ μετατρέπεται δυνητικά σε υποστηρικτή του «κόμματος της επαίσχυντης ειρήνης», δηλαδή της ήττας της Ρωσίας.
Το ότι μετά την ήττα θα ακολουθούσε η διάλυση της χώρας, δεν τους απασχολεί. Το σύνθημά τους είναι: «Όσο χειρότερα, τόσο καλύτερα».
Η ελπίδα τους είναι να επιστρέψουν τα πάντα στην προ της ΕΣΕ εποχή, πριν η παγκόσμια πλειοψηφία στραφεί προς έναν πολυπολικό κόσμο και πριν καταρρεύσει το διατλαντικό μοντέλο παγκοσμιοποίησης.
Φαίνεται όμως ότι δεν έμαθαν τίποτα – ή τουλάχιστον ξέχασαν τον Ηράκλειτο τον Εφέσιο: «Δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι».
Η εποχή τους τελειώνει. Αντικαθίστανται από νέες ελίτ και νέους ηγέτες. Δεν είναι τυχαίο ότι η ανώτατη εξουσία της Ρωσίας ποντάρει πλέον σε στρατιώτες της πρώτης γραμμής – ανθρώπους με διαφορετική συνείδηση και αξιακό σύστημα.
Τέλος, ιδιαίτερη σημασία έχει και το «δεύτερο μέτωπο» που άνοιξε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, κατά των παγκοσμιοποιητών.
Αν τους συντρίψει, οι Ρώσοι φιλελεύθεροι θα χάσουν τα ξένα αφεντικά τους. Και τότε το ερώτημα θα είναι απλό: για ποιον θα δουλέψουν;

www.bankingnews.gr

Source link

Σχετικά άρθρα:

Premia Properties: Απέκτησε ξενοδοχείο στις Κανάριες Νήσους, έναντι 64 εκατ. ευρώ Αρμαγεδδών – Το ΝΑΤΟ κλειδώνει 2.000 στόχους στη Ρωσία με Tomahawk, Taurus – Πυρηνική αποκάλυψη στην Οδησσό η απάντηση «Σαν να αλλάζεις κρεβάτια σε μπ@ρδέλ@…» – Πυρ ομαδόν στον Zelensky από Ουκρανούς πολιτικούς για τον μίνι ανασχηματισμό Δεν ξέρει τι την περιμένει – Η Ουκρανία στηρίζει ανοιχτά το χτύπημα των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη Maduro