Σοκ και δέος – Τι θα κάνουν οι ΗΠΑ, μετά το χτύπημα του Ιράν στο αεροπλανοφόρο Lincoln

222_27.jpg


Πώς αναμένεται να αντιδράσουν οι Αμερικανοί μετά το ιρανικό βαλλιστικό χτύπημα στο αεροπλανοφόρο Lincoln

Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται ήδη βαθιά εμπλεκόμενες σε μια εκτεταμένη αεροναυτική εκστρατεία κατά του Ιράν.
Δύο ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων επιχειρούν στην ευρύτερη περιοχή, υποστηριζόμενες από υποβρύχια, στρατηγικά βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς και χερσαίες αεροπορικές βάσεις.
Πύραυλοι cruise εκτοξεύονται από τη θάλασσα, ενώ τα αεροσκάφη διατηρούν σταθερή πίεση με συνεχείς εξόδους.
Οι στόχοι είναι σαφώς καθορισμένοι: πυρηνικές εγκαταστάσεις, υποδομές βαλλιστικών πυραύλων, συστήματα αεράμυνας και τα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου που τα υποστηρίζουν.
Η αποστολή είναι ισχυρή αλλά περιορισμένη. Δεν περιλαμβάνει αλλαγή καθεστώτος. Σκοπός είναι η αποδυνάμωση και ο εξαναγκασμός.

Το σοκ – Xτύπημα σε αεροπλανοφόρο

Σε αυτό το πλαίσιο, η Τεχεράνη πετυχαίνει ένα σοβαρό πλήγμα: ιρανικός πύραυλος πλήττει το αεροπλανοφόρο Lincoln.
Το πλοίο δεν βυθίζεται, αλλά οι πτητικές επιχειρήσεις διακόπτονται και αποσύρεται προσωρινά από το θέατρο επιχειρήσεων.
Οι εικόνες θα ήταν εκρηκτικές πολιτικά. Ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο να δέχεται πλήγμα εν μέσω επιχειρήσεων δεν αποτελεί συνηθισμένο γεγονός.
Στην Ουάσιγκτον θα επικρατήσει οργή. Θα υπάρξουν φωνές για μαζική και άμεση κλιμάκωση, ακόμη και για διεύρυνση των στόχων προς την ίδια την ιρανική ηγεσία.
Ωστόσο, η πραγματική αντίδραση θα ήταν πολύ πιο πειθαρχημένη.

Πόλεμος υπό πίεση

Η πρώτη απάντηση θα ήταν επιχειρησιακή, όχι συμβολική.
Η απώλεια ενός αεροπλανοφόρου από τη μάχη μειώνει την παραγωγή εξόδων στη θάλασσα.
Το κενό όμως δεν θα παρέμενε για πολύ.
Η δεύτερη ομάδα μάχης θα αύξανε τον ρυθμό επιχειρήσεων. Τα αεροσκάφη θα ενίσχυαν την ένταση των πληγμάτων.
Υποβρύχια ήδη ανεπτυγμένα στην περιοχή θα συνέχιζαν εκτοξεύσεις πυραύλων cruise.
Στρατηγικά βομβαρδιστικά θα μπορούσαν να ενταχθούν για να διατηρηθεί η πίεση.
Το βασικό σημείο: η εκστρατεία δεν θα σταματούσε.
Αντί για «εκδίκηση», η στόχευση θα γινόταν ακόμη πιο επιθετική απέναντι στις ικανότητες που επέτρεψαν το πλήγμα.
Παράκτιες πυραυλικές συστοιχίες, ραντάρ στοχοποίησης, κέντρα διοίκησης και ελέγχου που συνδέονται με αντιπλοϊκές επιχειρήσεις θα ανέβαιναν στην κορυφή της λίστας στόχων.
Αυτές οι κατηγορίες ήταν ήδη εντός του επιχειρησιακού σχεδιασμού· το πλήγμα απλώς θα επιτάχυνε την εξουδετέρωσή τους.
Παράλληλα, η ναυτική διάταξη θα προσαρμοζόταν. Οι αποστάσεις εμπλοκής, οι σχηματισμοί συνοδείας και η γεωμετρία επιχειρήσεων θα αναθεωρούνταν με μεγαλύτερη προσοχή. Οι διοικητές θα λειτουργούσαν υπό την παραδοχή ότι νέες απόπειρες πλήγματος είναι πιθανές.
Ο πόλεμος θα συνεχιζόταν σε πιο σκληρό περιβάλλον — αλλά θα συνεχιζόταν.
333_20.jpg

Πόλεμος χωρίς αλλαγή καθεστώτος

Το κρίσιμο ερώτημα είναι πολιτικό: θα διευρυνόταν ο πόλεμος;
Ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι απλώς μια πλατφόρμα. Είναι σύμβολο θαλάσσιας ισχύος.
Η πίεση από το Κογκρέσο για επέκταση των στόχων θα ήταν έντονη. Κάποιοι θα υποστήριζαν ότι οι «περιορισμένοι στόχοι» απέτυχαν και ότι απαιτείται πλήρης ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος.
Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή θα ήταν στρατηγικά ασύμβατη με τον αρχικό σχεδιασμό.
Οι ΗΠΑ εισήλθαν στην εκστρατεία με σαφώς οριοθετημένους σκοπούς: αποδυνάμωση της πυρηνικής υποδομής και περιορισμός της βαλλιστικής ικανότητας.
Ένα πλήγμα σε αεροπλανοφόρο δεν αναιρεί αυτούς τους στόχους· τους ενισχύει.
Η ικανότητα του Ιράν να απειλεί ναυτικές επιχειρήσεις υπογραμμίζει την ανάγκη μείωσης αυτής της δυνατότητας, όχι την αντικατάσταση της αποστολής με έναν πόλεμο αλλαγής καθεστώτος.
Η ανατροπή καθεστώτος θα απαιτούσε πλήγματα σε ηγετικά κέντρα, εσωτερικές δυνάμεις ασφαλείας και πιθανώς μακροχρόνια δέσμευση. Το κόστος θα ήταν τεράστιο και αποκομμένο από τον αρχικό σκοπό. Ένα κατεστραμμένο κατάστρωμα πτήσεων δεν καθιστά αυτή τη διαδρομή πιο ελκυστική· καθιστά την πειθαρχία πιο αναγκαία.

Η αξιοπιστία μετριέται με συνέχεια

Σε διεθνές επίπεδο, η αντίδραση των συμμάχων και των αντιπάλων δεν θα εξαρτιόταν τόσο από το ίδιο το πλήγμα, όσο από ό,τι ακολουθεί.
Αν οι επιχειρήσεις συνεχιζόταν αμείωτες, αν οι πυρηνικές και πυραυλικές υποδομές συνέχιζαν να πλήττονται, τότε το μήνυμα θα ήταν σαφές: η τακτική απώλεια δεν μεταφράζεται σε στρατηγική υποχώρηση.
Το μήνυμα δεν θα ήταν «αήττητο». Θα ήταν «συνέχεια».
Οι αντίπαλοι θα ρωτούσαν: περιορίζει ένα πλήγμα τη λήψη αποφάσεων των ΗΠΑ; Αν η απάντηση είναι όχι, τότε η αποτροπή παραμένει ενεργή, ακόμη και υπό πυρά.

444_7.jpg
Η συζήτηση για τα αεροπλανοφόρα αναζωπυρώνεται

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, το πλήγμα θα αναζωπύρωνε μια παλιά συζήτηση: είναι τα μεγάλα αεροπλανοφόρα υπερβολικά ευάλωτα σε περιβάλλοντα ακριβείας και επίμονης επιτήρησης;
Οι επικριτές θα υποστήριζαν ότι η συγκέντρωση ισχύος σε μεγάλες πλατφόρμες δημιουργεί δομικό κίνδυνο.
Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Τα αεροπλανοφόρα παραμένουν κεντρικά επειδή παράγουν διαρκή αεροπορική ισχύ από τη θάλασσα και οργανώνουν τη ναυτική επιχειρησιακή αρχιτεκτονική. Ακόμη και σε αυτό το σενάριο, το πληγέν πλοίο θα είχε ήδη συμβάλει καθοριστικά στη φάση ανοίγματος της εκστρατείας.
Αυτό που αλλάζει δεν είναι η ύπαρξή τους, αλλά ο τρόπος χρήσης τους.
Η σύγχρονη ναυτική ισχύς λειτουργεί όλο και περισσότερο σε δικτυοκεντρική αρχιτεκτονική: υποβρύχια, πλοία επιφανείας, χερσαία αεροσκάφη και μη επανδρωμένα συστήματα λειτουργούν ως πλέγμα αισθητήρων και εκτοξευτών. Το αεροπλανοφόρο δεν είναι πλέον αυτόνομη «πηγή αποφασιστικής μάζας», αλλά κόμβος σε ένα κατανεμημένο σύστημα μάχης.
Ένα επιτυχημένο ιρανικό πλήγμα θα επιτάχυνε αυτή τη μετάβαση.
Η έμφαση θα μετατοπιζόταν από το ερώτημα «αν» τα αεροπλανοφόρα πρέπει να επιχειρούν σε αμφισβητούμενα ύδατα, στο «πώς» επιχειρούν μέσα σε αυτά.

Πόλεμος με πειθαρχία, όχι παρόρμηση

Η απενεργοποίηση ενός αεροπλανοφόρου εν μέσω εκτεταμένης αμερικανικής εκστρατείας θα αποτελούσε σοβαρό σοκ — στρατιωτικό και πολιτικό. Δεν θα ανακαθόριζε όμως τους στόχους του πολέμου.
Η προσπάθεια αποδυνάμωσης των ιρανικών πυρηνικών και βαλλιστικών δυνατοτήτων θα συνεχιζόταν, ίσως με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Η ουσιαστική δοκιμασία δεν θα ήταν η αντοχή του πλοίου, αλλά η αντοχή της στρατηγικής πειθαρχίας.
Το πλοίο θα επέστρεφε στην υπηρεσία.
Οι παραδοχές για τον τρόπο χρήσης του, πιθανότατα όχι.

www.bankingnews.gr



Source link

Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.‌‌

Ροή Ειδήσεων